Sepsa u noworodka

Sepsa u noworodka
5 (100%) 15 głosy
Sepsa – wywołująca strach graniczący z paniką – jest przyczyną wielu nieporozumień. Jedną z podstawowych kwestii jest fakt, iż posocznica nie jest zaraźliwa, a jej występowanie nie jest na szczęście tak częste, jak wynikałoby z niektórych doniesień prasowych. Czym jest sepsa?

Mówiąc najogólniej, jest to ogólnoustrojowa reakcja zapalna organizmu na krążące we krwi patogeny bądź bakterie wytwarzające toksyny. Jej cechą charakterystyczną jest niezwykła szybkość postępowania – w niektórych przypadkach wystarczy zaledwie kilkanaście godzin, aby doszło do zaburzenia pracy najważniejszych narządów i układów. Szczególnie niebezpieczna jest sepsa u noworodków, które nie posiadają w pełni wykształconego układu odpornościowego, co sprawia, iż ich organizmy są często bezbronne w walce z groźnym przeciwnikiem.

Przyczyny i objawy sepsy występującej u noworodków

Sepsa u dzieci może mieć różnorodne przyczyny, jednak w zdecydowanej większości przypadków za jej występowanie odpowiadają bakterie. W przypadku noworodków można wyróżnić dwa rodzaje sepsy – wczesną, która występuje przed ukończeniem piątej doby życia i jest wynikiem zakażenia wewnątrzmacicznego bądź okołoporodowego oraz późną, która występuje co najmniej po siódmej dobie życia i rozwija się na skutek zakażenia nabytego.

Na posocznicę narażone są głównie wcześniaki, które posiadają słabiej rozwinięty układ odpornościowy, a mniej dzieci urodzone w terminie. W grupie ryzyka są też dzieci poddawane różnorodnym zabiegom (na przykład umieszczanie cewników bądź rurek), które mogą zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych.

Czynniki ryzyka występowania posocznicy u małych dzieci można podzielić na dwa rodzaje:

  • zależne od matki (nieprawidłowości w okresie ciąży i porodu, przebyte gorączki i przeziębienia, wszelkie infekcje w obrębie układu płciowego, stosowanie używek, przedwczesne odpłynięcie wód płodowych, nieprawidłowa budowa łożyska),
  • zależne od dziecka (zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego, upośledzone działanie naturalnych barier, wady rozwojowe).

Ryzyko wystąpienia sepsy u noworodka jest dodatkowo zwiększane przez wykonywanie różnorodnych zabiegów diagnostycznych i leczniczych – i to zarówno jeszcze podczas ciąży, jak i już po porodzie.

Sepsa u noworodka rozwija się stopniowo. Pierwsze objawy mogą być niejednoznaczne i wskazujące na wiele innych dolegliwości, gdyż jest to zazwyczaj apatia, wysoka gorączka, wymioty i brak apetytu. Jednak dosyć szybko pojawiają się dalsze niepokojące symptomy, takie jak obniżone napięcie mięśniowe, przyspieszony oddech bądź bezdech, zmiany w kolorze skóry, zaburzenia rytmu serca, wysypka, wybroczyny na skórze, drgawki i niezborność ruchów. Występowanie tych objawów (samodzielnie bądź grupowo) powinno skłonić do jak najszybszego udania się do lekarza.

Diagnostyka i leczenie sepsy u noworodków

Ze względu na występowanie niejednoznacznych objawów, wykluczenie bądź potwierdzenie sepsy wymaga zrobienia odpowiednich badań. Diagnostyka obejmuje wykonanie morfologii oraz posiewu moczu i płynu mózgowo – rdzeniowego. Dodatkowo wykonuje się prześwietlenia narządów wewnętrznych. W przypadku potwierdzenia sepsy, dziecko musi być natychmiastowo umieszczone na oddziale szpitalnym, gdzie zostaje poddane leczeniu antybiotykowemu. Rodzaj antybiotyku jest uzależniony od wykrytego w organizmie drobnoustroju. W przypadku braku identyfikacji patogenu, dziecko otrzymuje antybiotyk o szerokim spektrum działania. Cała terapia jest wspomagana lekami nasercowymi i przeciwzakrzepowymi oraz płynami, które mają zapobiegać odwodnieniu.

Sepsa u noworodków obarczona jest dosyć dużą śmiertelnością, a działania lekarzy w wielu przypadkach nie przynoszą skutków. Dlatego tak ważna jest profilaktyka. Wprawdzie nie ma skutecznych sposobów wykluczających ryzyko wystąpienia sepsy u dzieci, to jednak można je zminimalizować. Kwestią podstawową jest zrobienie badania na obecność paciorkowców – kobieta ciężarna powinna je wykonać pomiędzy 35 a 37 tygodniem ciąży. Dodatkowym zabezpieczeniem jest wykonanie szczepienia, które może zmniejszyć ryzyko wystąpienia posocznicy. Absolutną podstawą jest zachowanie higieny i zadbanie o to, aby noworodek nie miał styczności z osobami chorymi.

2 thoughts on “Sepsa u noworodka

  1. Monia

    Dlatego noworodek nie powinien w ogóle być nigdzie wożony, a nie że każdy z rodziny chce go obejrzeć i dotknąć, bo nowe dziecko się pojawiło. Ja nie mówię, że od razu zarazi go sepsą, ale ryzyko jest spore bo dorośli mogą być nosicielami zarazków czy wirusów, z którymi ich układ odpornościowy sobie radzi, a dziecko, zwłaszcza noworodek może mieć problem. Do takich należą właśnie paciorkowce wywołujące sepsę.

    Reply
  2. Zoja

    U nas jest takie przyzwyczajenie, że dziecko się obwozi po rodzinie, jak jakieś zwierzątko. A jak nie obwozi, to wszyscy muszą przyjechać praktycznie jak tylko się urodzi… A potem daj Boże jak choruje na coś lżejszego niż sepsa.

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

38 + = 40