Sepsa meningokowa

Sepsa meningokowa
5 (100%) 19 głosy
Sepsa meningokowa (posocznica meningokokowa) to choroba powodowana przez bakterie z rodzaju Neisseria. Są to najczęściej Naisseria meningitidis oraz Neisseria gonorrhoeae.

Chorobotwórcze gatunki tej bakterii są bardzo rozpowszechnione na całym świecie. Naisseria to bakteria wrażliwa i podatna na wysychanie. Bytują na wilgotnym podłożu, przede wszystkim w jamie nosowo-gardłowej człowieka. Przenoszone są drogą kropelkową lub przez kontakt bezpośredni. W Polsce zachorowania mają miejsce głównie zimą i wiosną, dotyczą przede wszystkim dzieci.

Sepsa meningokowa – objawy

Zakażenie meningokokami przebiega w formie zapalenia opon mózgowych, bądź właśnie posocznicy. Najczęściej te dwie postacie występują jednocześnie, gdyż sepsie często towarzyszy jeszcze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Sepsa meningokokowa grozi wstrząsem septycznym i może zakończyć się nawet śmiercią pacjenta.

Do jej najważniejszych objawów należą przyspieszenie liczby oddechów, tachykardia, bladość, wysoka temperatura połączona z dreszczami, wymioty, bóle brzucha, biegunka, wysypka, bóle stawów i mięśni, wybroczyny na skórze, a niekiedy także objawy neurologiczne – drgawki, porażenie nerwów czaszkowych czy zaburzenia stanu świadomości.
Bardzo groźnym rodzajem posocznicy jest zespół Waterhouse’a – Fridrichsena, czyli tzw. piorunująca posocznica meningokokowa. Cechuje się ona zapaleniem mięśnia sercowego oraz krwotokiem do nadnerczy. Pacjent umiera w ciągu zaledwie kilku godzin.

Zakażenie możliwe jest w każdym wieku. Jednak najbardziej narażone są dzieci w wieku do 5 lat. Zakażenie meningokokami wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej. Niektóre objawy następują nagle, a inne stopniowo się nasilają. Kluczowym elementem jest szybkie rozpoznanie choroby i podjęcie leczenia.

Sepsa meningokowa – leczenie

Leczenie sepsy mkeningokokowej polega przede wszystkim na kuracji antybiotykowej. Leki należy podać już po pojawieniu się pierwszych objawów. Początkowo podaje się preparaty przeciwzakrzepowe, a także płyny i środki nasercowe. Poza tym kluczowe jest rozpoznanie i wykonanie posiewu krwi. Trzeba bowiem odnaleźć źródło zakażenia oraz ewentualne ogniska ropne czy stany zapalne, panujące w organizmie. Meningokoki są bardzo wrażliwe na antybiotyki, więc efekty kuracji powinny być widoczne szybko.

Antybiotyki w przypadku posocznicy meningokokowej, podaje się pozajelitowo. Obecnie trwają prace nad zastosowaniem aktywowanego białka C. Nie mniej ważna, niż kuracja antybiotykami, jest też druga ścieżka leczenia, a więc leczenie objawowe. Ma ono na celu wyrównanie zakłóconych funkcji życiowych. Polega ono między innymi na przetaczaniu płynów infuzyjnych dożylnie w celu wyrównania niedociśnienia, wyrównywaniu równowagi kwasowo-zasadowej np. przez stosowanie dwuwęglanów, prowadzeniu dializ w przypadku niewydolności nerek, przetaczaniu płytek krwi, stosowaniu glikokortykosteroidów, podawaniu insuliny w przypadku zaburzeń gospodarki węglowodanowej oraz wspomaganiu oddechu w przypadku pojawienia się niewydolności oddechowej.

2 thoughts on “Sepsa meningokowa

  1. dz.

    Sepsa meningokowa jest najłatwiejsza do uniknięcia, bo na meningokoki można się najzwyczajniej na świecie zaszczepić. A jak słyszę tych wszystkich antyszczepionkowców, to dla mnie to powinni oni zostać wsadzeni do więzienia, za rozpowszechnianie tych wszystkich teorii i podważanie dokonań nauki. Bo potem sepsa meningokowa zbiera żniwo, a oni udają, że to nie ich wina.

    Reply
  2. tata

    Nie wsadzisz ich do więzienia, bo nikt tak na prawdę nie wie czy mają rację. Sepsa meningokowa także zdarza się u osób, które są szczepione, a poza tym nie wiesz jakie skutki uboczne powodują takie szczepionki, bo nikt tego przez lata nie badał.

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

+ 10 = 15